همیشه تلاش ها جواب نداده و شکست هم جزئی از نتایج تلاش بوده.شکست خوبه تجربه ادمو بیشتر میکنه و به ادم یاد میده همیشه نمیشه پیروز بود,به ادم یاد میده غرور چیز خوبی نیست,به ادم یاد میده یکنواختی هم خوب نیست.شاید هیچکس از اومدنم خوشحال نشد(نمیخوام ننه من غریبم بازی در بیارم چون اصلا اهلش نیستم) و شاید خیلی ها از رفتنم خوشحال بشن.نمیخوام بگم کم اوردم میخوام بگم اینجا جای من نیست با باورهای من نمیخونه,از اومدنم پشیمون نیستم چون درسهای خیلی زیادی از اینجا گرفتم,حتی دوستای جدیدی پیدا کردم که برام خیلی عزیزن.ترانه تو یکی از پستهاش در مورد متفاوت بودن واقعا زیبا گفته بود اما فکر میکنم متفاوت ها البته متفاوت های واقعی نه اونایی که تظاهر به متفاوت بودن میکنن باید منزوی بشن نه اینکه اونا اشکالی دارن بلکه دیگران اونارو درک نمیکنن و دوس ندارن وجود داشته باشن.ازادی بهایی داره که بهاش اینه خودتو از محدودیت در بیاری اما انگار اینقد چسبیدیم و بهشون تعصب داریم که جدایی ناپذیر شدن.انسانیت مرده چون دیگه هیچکی به انسانها حتی فکر نمیکنه,چون دیگه هیچکس انسانو نمیشناسه,چون دیگه هیچکس خودشو نمیشناسه و حتی خدا رو فراموش کردیم.اینقد غرق در مادیات شدیم اینقد این دنیا رو چسبیدیم که فقط خودمونو میبینیم و اصلا چیز دیگه,کس دیگه ای رو نمیبینیم.الان خامیم و این چیزا رو نمیدونیم اما وقتی پیر شدیم و میخوایم این چیزا رو به فرزندانمون به عنوان نصیحت بگیم در جواب میگن خودتون چرا اون زمان اینطور نبودین.هیچکس مخالف هیجان و شور و شوق جوانی نیست اما از راه درستش.واقعیت اینه که حتی شاید بدانیم کدام درست و کدام غلط است اما باز هم راهی را میرویم که به نفع خودمان هست هرچند غلط.حتی گاهی اوقات برای ما سودی ندارد اما چون دیگران را تخریب میکنیم و لذت میبریم انجامش میدیم.شاید در گذشته زندگی ساده بود اما لذتبخش و شاد بود اما اکنون چه با اینکه رفاه پیشرفت زیادی داشته اما لذت جای خودشو به تمسخر و تخریب داده تا بخندیم و شاد باشیم.ببخشید حرفام جسته گریخته بود تجربه زیادی ندارم و ادعایی هم ندارم اما این حرفای اخر من بود در حد توانم.
یاد حرف امام خمینی میافتم که میگفت اسلام در خطر است اما بنده میگویم انسانیت در خطر است و بزرگترین تهدید برای ان فراموش کردن انسانها و فراموشی محبت به انها و دوس داشتن انهاست.
شاید در بین ما تنها تعداد انگشت شماری لیاقت پزشک شدن رو داشته باشن(خودم هم اقرار میکنم ندارم) اما بقیه ما فقط میخوایم باشیم,فقط میخوایم تو حواشی پزشک شدن باشیم...
ممنون که در این مدت بنده رو تحمل کردین.از تمام کوتاهی هایی که داشتم معذرت میخوام از تمام توهین ها و بی احترامی هایی که شده و مسببش بنده بودم معذرت میخوام....
هر امدنی رفتنی دارد امیدوارم رفتنمان با دست پر باشد و هیچکس حداقل از رفتنمان خوشحال نشود...
با ارزوی موفقیت برای تک تک دوستان هم ورودی و همکلاسی خودم.با ارزوی سلامتی و شادی در تمام مراحل زندگی.
1388گل
تقدیم به تمام بچه های 88
در ضمن از مدیر عزیز میخوام نظرات پستهای بنده رو به صورت امکان درج نظر جدید نباشد تغییر بدن.ممنون
بدرود