صفحه ی 6 خط آخر:فاکتور 12 رو بکنین فاکتور 11
صفحه ی آخر این توضیح رو به خط دوم اضافه کنین: این افراد inhibitor کمتری تولید می کنند.
لطفا به دوستاتونم بگین.چون فاکتور 11 جز مسئله ها حساب می شه و استاد ممکنه اینو سوال بده
از اونایی که ممکنه بعد امتحان این پستو ببینن و اگه تو امتحان این سوال اومد و اشتباه زدن عذر می خوام
هاشمی...
دانشگاه آزاد اسلامی قزوین
.......
دانشگاهای ما کجا و اینجا کجا!
توصیه می کنم اصلا سعی در مقایسه نداشته باشین!!!
اون عکسایی که صندلی نارنجی دارن فکر کنم باید بوفه باشن!!!
اتاقای خوابگاهشم که سعی کردم نادیده بکیرم!
بقیه ی عکسا رو در ادامه ی مطلب ببینید!
داستان پطروس فداکار که در کتاب چهارم دبستان وجود داشت یک داستان تخیلی بود که البته اسم و عنوان این داستان تخیلی نیز در کتاب دبستان اشتباه ذکر شده بود.
کامران نجف زاده در وبلاگ خود به این موضوع اشاره کرده است. نجف زاده نوشته است:
پسر خوبی بود. ماه بود. گل بود. تپل بود. شب بود. کسی آن اطراف نبود. اسمش پطروس بود. هلندی بود. وقتی انگشتش را فرو کرد در سوراخ سد تازه معلوم شد فداکار بود.
کتاب کلاس چهارم بود. ما بودیم و پطروس بود و قهرمانی که با خاطرش بزرگ شدیم. ماجرای خاطرخواهی بود. نوستالژی بود. قهرمان ما بود. تازه آن صفحه کتاب عکس پطروس را هم نداشت. هرکداممان یک جوری تصویرش کردیم ... که خسته بود. رنگ پریده بود. انگشتش کرخ شده بود... یک کمی پایین تر کلمات و ترکیب های تازه بود. کرخ یعنی سست، بیحس... بیحس آن روزها هنوز سرهم بود.
گذشت تا من اینجا پطروس را دیدم...
مجسمه اش در هلند بود. همین جوری داشت جلوی سوراخ سد را می گرفت. دیدم اصلاً اسمش پطروس نبود. هانس بود. هانس یک شخصیت تخیلی بود که یک نویسنده امریکایی به نام مری میپ داچ نوشته بود. مری خودش هم هیچ وقت به هلند سفر نکرده بود. بعدها هلند از این قهرمان خیالی یک مجسمه ساخته بود. رفتم تازه سراغ یک پروفسور ادبیات هلند. پروفسور اد هانسن که از قضا رایزن فرهنگی هلندی ها هم بود. خبر نداشت ما نسل در نسل با خاطره و خیال پطروس بزرگ شدیم.خبر نداشت ما ناراحت می شویم اگر بفهمیم پطروسی در کار نبود. تخیلی بود. اسمش هم تازه این نبود.
**********
حالا سرزمین من پر از قهرمان بود. قهرمان زیر خروارها خاک قهوه ای خفته بود. صبح بود و پطروس ... که اینقدر دوستش داشتم یک گوشه بیهوش افتاده بود.
فکر کنم با دیدن این تصویر بتونین بهتر قضاوت کنین...
مسلمآ هممون می دونیم خندیدن خیلی خوبه.حالا با خوندن این مطلب با فوایدش بیشتر آشنا شین...
و هی آگهی دادم اینجا و آنجا...
دیدم عکسای قشنگین گفتم حیفه نذارمشون!!!
سلام.امیدوارم حوصله ی خوندن این پست که کمی جدی ولی جالبه رو داشته باشین اونم بعد دیدن نمره هاتون که ایشالا همه راضی هستین!!!
جوانترین استاد دانشگاه در جهان یک دختر ایرانیه!!!
آلیا صبور(Alia Sabur)دختر ایرانی جوان ترین استاد دانشگاه در جهان میباشد،نام او در تاریخ ۱۹ فوریه ۲۰۰۸رکوردهای جهانی گینس نوشته شد و پس از ۲۹۱ سال رکورد آقای کولین مکلورین(Colin Maclaurin)زاده فوریه 1698رکورددار پیشین را شکست.
سلام.
ايشالا همه با ديدن نمره هاي بهداشتشون خوشحال شده باشن و هيچكي از نمرش ناراضي نباشه.اينم از ادامه ي مطلب قبلي كه ايشالا خوندينش!!! و اينو هم مي خونين! اميدوارم از اينم خوشتون بياد....
راستش یه زمانی من یکی از خوانندگان پر و پاقرص هفته نامه ی ۴۰ چراغ بودم که از وقتی اومدم دانشگاه به دلیل مشغله ی درسی!!!!!!!!ولش کردم.امروز که یه سر به آرشیو مجلاتم زدم!!!!!!!دیدم بعضی مطالبش خیلی باحالن.اینه که تصمیم گرفتم در دفعات متعدد بذارمش تو وب.
شاید این پست طولانی شه ولی اگه تا آخر بخونین احتمالا خوشتون میاد!
اینم از اولین پست من!
دکتر علی شریعتی :
« کلاس پنجم که بودم پسر درشت هیکلی در ته کلاس ما می نشست
که برای من مظهر تمام چیزهای چندش آور بود آن هم به سه دلیل؛
اول آنکه کچل بود،
دوم اینکه سیگار می کشید .
و سوم – که از همه تهوع آور بود- اینکه در آن سن و سال، زن داشت!
… چند سالی گذشت یک روز که با همسرم از خیابان می گذشتیم ،
آن پسر قوی هیکل ته کلاس را دیدم در حالیکه :
زن داشتم ،سیگار می کشیدم وکچل شده بودم.
وتازه فهمیدم که خیلی اوقات آدم از آن دسته چیزهای بد دیگران که ابراز انزجار می کند
ممکن است در خودش بوجود آید.
امیدوارم شماها تا حالا به حال من دچار نشده باشین ولی........
