این روز آغاز امامت حضرت صاحب الامر(عج) و غيبت صغراي آن حضرت پس از شهادت امام عسگري (عليه السلام) است.
اين روز عيد شيعه و اولين روز امامت و خلافت آخرين خليفه و حجت بر حق و منجي عالم بشريت حضرت بقيه الله الاعظم (عج) در سال 260 هجري قمري است.

اين روز، روز شادي اهل بيت (عليه السلام)، انبياء، ملائكه، ساكنين اعلي عليين، محبين اميرالمومنين(عليه السلام) و اولاد طاهرين ايشان است، چرا كه در اين روز دعاي حضرت صديقه كبري فاطمه زهرا(عليه السلام)به اجابت رسيد.
اين روز، روزي عظيم الشان است و روز سرور شيعه و عيد بزرگ آنهاست.

حضرت رسول(عليه السلام)اين روز را عيد قرار داده و امر كرده‌اند كه مردم نيز عيد قرار دهند و اعمال آن را به جا آوردند.

در روايتي نقل شده هر كه در اين روز چيزي انفاق كند گناهانش آمرزيده شود و گفته‌اند كه مستحب است در اين روز اطعام برادران مؤمن و خشنود گردانيدن ايشان، توسعه دادن در نفقه، پوشيدن جامه‌هاي نو، شكر و عبادت حق تعالي كردن سفارش شده است و در اين روز غم‌ها بر طرف مي‌شود و روز بسيار شريفي است.